Kolekcjonerski, bardzo rzadki kilim autorstwa słynnego artysty, malarza, taternika i projektanta kilimów
Kazimierza Brzozowskiego (1871-1945).

Kilim klasy muzealnej.
Wykonany w Towarzystwie „Kilim” Zakopane w latach około 1910-1915.
Sygnowany dekoracyjnym duzym monogramem „KB” wplecionym w kompozycję.
Kilim z motywem geometrycznie ujętych wianków kwiatowych na wodzie w otoczeniu dekoracyjnej geometrycznej bordiury.
Wełna, len.
Stan bardzo dobry z małym minusem. Jedna strona kilimu ma bledsze kolory. Przy dolnej krawędzi jedno niewielkie uszkodzenie (rozwarstwienie splotu) oraz z lewym dolnym narożniku stara amatorska naprawa. Frędzle dorobione.
Kolory są zachowane i nie są zafarbowane. Kilim nie ma zapachu i prezentuje się znakomicie.
Wymiary: 97 x 167 cm.

SPRZEDANE

Brzozowski Kazimierz (26 IX 1871 Pińsk – 10 I 1945 Zakopane).

Malarz i grafik, od ok. 1895 osiadły w Zakopanem (jego matka Emilia prowadziła pensjonaty „Murań” i „Szałas”). Taternik i narciarz.

Chodził po Tatrach od ok. 1898, m.in. z przew. Klimkiem Bachledą , ze Stanisławem Eljaszem-Radzikowskim i Michałem Kirkorem . Był członkiem STTT już w pierwszym roku jej istnienia (1903). W 1902 dokonał sam pierwszego przejścia nowego szlaku na Giewont poprzez żleb nazwany potem niesłusznie Żlebem Kirkora , gdyż M. Kirkor dokonał (w tymże roku) dopiero II przejścia i to pod kierunkiem Brzozowskiego w towarzystwie Sędziuka.

Brzozowski w 1910 wspólnie z Radzikowskim zrzucił z wierzchołka Gerlachu jedną z tablic ku czci cesarza Franciszka Józefa.

Był jednym z pierwszych narciarzy zakopiańskich, a w 1908 członkiem zarządu Zakopiańskiego Oddziału Narciarzy TT (późniejsza Sekcja Narc. TT). W 1909 był jednym z sygnatariuszy odezwy o utworzenie TOPRu, jego współzałożycielem i członkiem pierwszego zarządu. W 1903 był redaktorem naczelnym, a w 1903-05 red. odpowiedzialnym „Prz. Zakop .”, a w latach międzywojennych był członkiem zarządu Towarzystwa Muzeum Tatrzańskiego . Malował pejzaże tatrzańskie i portrety, wystawiał od 1902. Od 1909 był członkiem pierwszego zarządu, a w 1919 prezesem Towarzystwa „Sztuka Podhalańska”. Zajmował się też sztuką użytkową, projektował kilimy i meble łącząc elementy zdobnictwa ludowego ze stylizowanymi motywami roślinnymi. W 1910 był współzałożycielem i potem dyrektorem Towarzystwa „Kilim” (spółdzielnia tkactwa artyst.) w Zakopanem, które wprowadziło kilimiarstwo do przemysłu chałupniczego na Podhalu . Od 1902 projektował plakaty, np. w 1905 plakat Wystawa i Jarmark Wyrobów Krajowych w Zakopanem (litografia barwna). Także fotografował w Tatrach i jego zdjęcia ukazywały się w czasopismach, np. w 1906 anonimowo w „Naszym Kraju”.

W ostatnim okresie swego życia pracował w Muzeum Tatrzańskim, wykonując artystyczne oprawy książek, zwłaszcza starych w stylu ich epoki. Był też aktywnym działaczem społecznym w różnych in. dziedzinach życia zakopiańskiego.